ساعت ۶ منو هما و رضا رفتیم دمه هتل دنبال مهشاد . بعد همه با هم میریم دنبال نگین . مجیدم خودش گفته بود میاد . صدف و سارا هم در اخرین لحظات اومدنشون کنسل شد . برخورده رضا و مهشاد خیلی خوب بود . رضا مثل همیشه بود . همون قدر شوخو بامزه و سر به سره همه هم میزاشت مخصوصا نگینو مهشاد . بدون هیچ حساسیت بی خودی . بعدم دمه در کوهستان پارک پرسید ازم فرقی نداره با من بشینی یا مهشاد ( یهنی معذب نیستی و اینا ) که منم گفتم نه اونم خیلی جدی گف با مهشاد بشین اون مهمونه زشته تنها بشینه . اخه مجید ۱ ساعت دیر تر قرار بود بیاد و ۱ نفر به هر حال باید تنها میشست . به هر حال رفتیم ترن و چند تا وسیله مسخره رو سوار شدیم تا مجید بیاد . وقتی اومد رفتیم تابه خانواده سوار بشیم . توضیح میدم واسه کسایی که نرفتن .

تابای تو پارکارو دیدین ماله بچه هاست حالا اگه بخوان یه حالی هم به بچه هه بدن یه زنجیر جلوش وصل میکنن شما ۱۵ تا از این تابارو تصور کنین که از بالا به یه دایره وصله و هر کدوم ۱ متر با عقبی فاصله داره و پشت به پشته هم و شروع میکنه به چرخیدن تا تقریبا موازی زمین بشی بعدم دوباره سرعت کم میکنه تا عمودی بشه مثل اول . تازه تابای تو پارکا شیار داره ولی اینا کفش صاف بود و از جنسه یه پلاستیکه سُر . مهشاد صندلی جلوی من بود نگینم عقبیم . این راه افتاد و من از همون اول حس کردم دارم سر می خورم . یه دور که چرخید دیدم نه جدی جدی دارم سر می خورم و یهو صندلی از زیرم در رفت . خودتون تصور کنین . خودمو به زنچیرا اویزون کرده بودم و جیغ میزدم . اگه یکم فیزیک خونده باشین می فهمین به جز ۶۰ کیلو وزنم یه نیروی گریز از مرکز شدید به من یا هر کی سواره وارد میشه به سمت بیرون . صحنه های افتضاحی بود . مهشاد سعی میکرد مخالف جهت حرکت تو هوا به من برسه نگینو مجیدو رضا و ادمای رو زمین جیغ میزدن که نگه داره و من که مرگو جلو چشمم میدیدم . فقط میفهمیدم که این داره موازی با زمین میشه و من اگه خودمو با این سرعت زیاد ول کنم پرت میشم چندین متر اون طرفتر داد میزدم دستام . واقعا دستام داشت کنده میشد پاهامم گیر میکرد به درختای اطراف  . خودتو نگه دار باران این صدا هنوز تو گوشمه و جیغای بقیه و من که بعد از چندین دور تحمل پرت شدم . هنوز همون چند ثانیه که به زمین نزدیک میشدم یادمه اونم با اون سرعت زیاد محکم خوردم زمین . از نوک پام تا زیره گردنم پره خاک بود ولی حتی ذره ای از ارایشم پاک نشده بود چون اون لحظه این قدر هوشیار بودم که با دست باقیه سرعتمو بگیرم که به سرم اسیب نخوره ولی همه فک کرده بودن که سرمم حتما خورده . و از همه اینا بدتر مهشاد بود . تو اون لحظه که من پرت شدم اونم خودشو انداخت . حق داره مسلما این قدر حول بوده که می خواسته سریع به من برسه و اون موقع عقلو تعطیل کرده و تو صدم ثانیه یه تصمیم احساسی میگیره و فک نمیکرده ممکنه کاریش بشه ولی با سر محکم می خوره زمین . من این طرف و مهشادم اون طرف . ۵ دور دیگه می چرخه و بعد نگه میداره و همه میریزن دوره منو مهشاد . نگین میگه رفتم بالا سره مهشاد دیدم یهو چشماش رفت و بیهوش شد . از سرش و دماغش و لبش خون میامده . خیلی صحنه ها واسم واضح نیست فقط یادمه کف دستام از درد داشت متلاشی میشد رضا یه دستمو گرفته بود نگین اون یکیرو تا شاید دردم ساکت بشه . یه بار سعی کردم بلند بشم برم پیش مهشاد ولی نشد فقط میشنیدم که مجید میگفت نزارین بیاد این طرف این خونارو ببینه هول میکنه . اورژانس شهره بازی امد . منو بلند کردن و از اون طرفم مهشادو . به محض اینکه خونارو دیدم یهو فشارم افتاد و غش کردم فقط شنیدم که هما میگه (إ باران ) و بعد تو آمبلانس چشمامو باز کردم . روزه بعد هما گف انتظامات کثافت وقتی من غش کردم و داشتم می خوردم زمین به راننده امبولانس اجازه نداده به من دست بزنه چون نا محرم بوده و رضا و هما و نگین به زور منو گذاشتن تو آمبولانس ! خاک تو سره بی پدر مادرشون کنن ! تازه همون اولم که همه ریختن دورمون هما میره سره مهشادو میگیره تو بغلش تا آمبلانس بیاد بعد انتظامات میگه چکارته هما هم میگه ما همه با هم دوستیم اقاهه هم میگه غلط کردین دوستین سرشو بزار رو زمین بهش دست نزن نا محرمه ! خوب برگردیم به امبلانس . چشمامو باز کردم دیدم مهشاد رو تخت نشسته و اقاهه هم هی میگه دراز بکش اقا خون ریزی داری . دیدم اشکاش داره میریزه بعدم خم شد دستمو گرفت بوسید و شروع کرد صورتمو ناز کردن دیگه واقعا حرکاتش دسته خودش نبود . هرچی من می گفتم تابلو بازی در نیار انتظامات ادرسو اسمو فامیلو گرفته بزار فک کنن غریبه ایم فایده نداشت ... رسیدیم مرکز امدادهِ خوده شهره بازی . تازه اونجا هس کردم یکم پام درد میکنه و دور از چشمه اقایون انتظامات راننده امبلانسه منو بغل کرد برد رو تخت . نگینو مجیدو رضا و هما هم رسیدن . فشارمو گرفت یهو هول کرد ( ۵-۶ بود )به مجید گف پاهاشو بالا نگه دار به رضا هم گفت برو یه چیزه شیرین بیار . پاهامو گذاشتن رو صندلی که یهو من شروع کردم به لرزیدن . کنترل خودمو نداشتم فقط میلرزیدم . مهشادو ۲ متر دورتر نشونده بودن ولی ثانیه ای یک بار میپرسید چی شد یهو یا میامد بالا سره من . هی اقاهه میگفت بشین حالت خوب نیست می گفت این خانم خوب باشه من خوبم . ما اول فک میکردیم شوخی میکنه ولی بعد دیدیم حافضش تقریبا پاک شده به جز خودمون با مثلا اسمه خواهر زادش هیچی یادش نیست حتی اینکه الان کجاییم و از یه وسیله پرت شدیم . فقط هم منو میدید یکم یادش میامد که انگار یه اتفاقی واسه جفتمون افتاده . از اخر اقاهه یه صندلی گذاشت کناره تختم مهشادو نشوند روش که این قدر راه نره اونم با یه دست دستو گرفت با دست دیگشم هی نازم میکرد و میپرسید چی شده ما چرا اینجاییم . همه لباسش خونی بود . رضا دو تا رانی گرفته بود من می خوردم چون خودم میفهمیدم لرزشه زیادم واسه فشارمه ولی ماله مهشادو هما به زور سرشو نگه می داشت میریخت تو دهنش از اخر رضا اومده جلوش دوربینه جلوش گوشیشو روشن کرده میگه خودتو نگاه کن چی شدی ! باران خوبه نمیبینی تازه داره شوخی هم میکنه بشین بزار کارشونو بکنن. قرار شد بریم امدادی . کسایی که سرشون ضربه می خوره هیچ جای دیگه پذیرش نمیکنن باید برن بیمارستانِ امدادی . من جلو بودم مهشادم عقب خوابونده بودن . اسمه هتلش یادش نبود یا حتی ادرسه خونشون نه تو تهران نه خونه خودش تو قزوین !!! گیج بود . رضا و نگین با هما و مجید با تاکسی اومدن و تو راه نگین زنگیده بود به باباش . به امدادی که رسیدیم بابای نگین بود . راننده ها مهشادو بردن بابای نگینم زیر بغله منو گرفت . گذاشتنمون تو یه اتاق . تختم کناره تختش بود . دیدم داره با بُهت نگام میکنه و هیچی نمیدونه دستشو گرفتم نگاش کردم میگم چیزی نیست اقایی من خوبم اتفاقی نیفتاده . این که یادت نیست طبعیه فقط اروم باش گلم . بعد بقیه هم رسیدن . خدا بابای نگینو خیر بده به جای بابای مهشاد رضایت داده بود که اونجا ازش عکشو بگیرن . همه کارامونو انجام داد . شاید مهشاد نزدیک به ۱۰۰ بار پرسید چی شده ! دیگه مجید این اخرا برگشت گف هیچی بابا اول باران افتاد بعدم تو خودتو انداختی بعدم منه خاک تو سر افتادم  ولی رضا این قدر مهربون و با صبر با جزییات کامل توضیح میداد . حتی این اخرا  منو از تو اتاقه مهشاد بردن عکس بگیرن از پام مهشادم دکتر اومد بخیه بزنه لبو صورتشو . هما میگه دکتره موقع بخیه زدن می گفته ببین پسرم اول باران افتاد بعد تو افتادی بعدم فلانو فلان و باز دوباره میگفته تا کارش تموم میشه . بعد هما پرسیده مگه بارانو میشناسین اونم گفته نه بابا این قدر این اقا گفته حفظ شدیم هممون دیگه  از پای من عکس گرفتن بعدم مهشادو بردن از سرش عکس گرفتن . ولی دیگه پیشه هم نبودیم . یهو مجید اومد تلشو داد دستم گف این منو کشت یکم باهاش حرف بزن . دیدم یکم بغض کردی گفتم اقایی من خوبم بزار دکترا کارشونو بکنن باشه عزیزم !؟ یهو مثل این بچه های حرف گوش کن با بغض گف باشه خانمی.گوشی مجیدو پس دادم . بابای نگین اومد گف درد داری گفتم نه بعد نگین گف داره دروغ میگه بابا درد داره باباش گف نه بابا جان چه دلیلی داره دروغ بگه!عکسمو گرفت ببره پیش دکتر اومده میگه بابا جان مطمئنی درد نداری پات شکسته باید عمل بشی ! زنگ زدن به بابام که بیاد رضایت بده واسه عمل . منم برگشتم گفتم من دستشویی دارم اخه نمی خواستم واسم سند بزارن :( . رضا و نگین منو برن حالا با من دعوا میکنه نگین که منم میام باهات نزاشتم . بعد اودم مجید میگه ریدی شاشو !؟ راحت شدی !؟ کشتی مارو  دیگه بابای نگین نجاتم داد تخته مهشادو برد یه جای دیگه رو صورتشم یه چیزی انداختن که بابام اومد نشناسه به مجیدم گف بالا سرش واستا . بابام اومد زنگید به یکی از دایی هام که دکتره اونم گف ببرینش فلان جا الان بیمارستان امدادی همه انترنن و دکتر نداره شیفت شب اونجا عمل نکینین . منو بردن هاشمی نژاد . اونجا دکتر عکسو دید گف باید ۲ هفته بستری بشه تا نوبشت بشه که مامانم گف مارو دکتر فلانی فرستاده گف دیگه خانم تا شنبه باید صبر کنه . تو پاش باید چیزی بزاریم و زودتر از شنبه نمیشه تهیش کنیم . بعدم غوزکمم در رفته بود جا انداخت منم کلی جیغ زدم . گف گچ بگیره شنبه بیایین مطب . گریه کردم تا دلت بخواد ! بردن گچ گرفتم تا ۱ وجب بالای زانو . این قدر خوشحال شدم که تمیزم و بی مو و موهای پامو زدم مثل همیشه  ساعت ۲ اومدیم خونه . درد داشتم ولی به بابام اینا گفتم می خوام بخوابم . زنگیدم به مجید با مهشاد حرف زدم حتی یادش نبود من پام شکسته . اصلا یادش نبود ما عصر بیرون بودیم . منم هیچی نگفتم . حتی الان یادش نیست من شب زنگ زدم . مجید برده بودش خونه خودشون . الهی قربونش بشم خیلی کمک کرد اون شب ....

جمعه نگینو هما و مامان باباش رفته بودن خونه مجید بعدم مهشادو برده بودن واسش بلیت گرفته بودن راهیش کرده بودن . دسته همشون درد نکنه . اگه نداشتمشون نمیدونم الان اوضاعم چی بود  نگینم اومد اینجا بعدم سارا اومد . عصرم هما و صدف و سروش اومدن و تا ۹ بودن همه سارا سروشم تا ۱۲ بودن .

منم دیروز رفتم یه دکتره دیگه . فرستادم دوباره عکس گرفتم گف الان عمل نمی خواد ولی ۲ هفته دیگه برین یه عکس دیگه بگیرین تا اون موقع پاش جم نخوره . گچمو باز کرد دوباره یه گچ دیگه گرفت تا ۱ وجب زبره زانو . به هر حال تا ۱ ماهو نیم باید پام تو گچ باشه به خاطره شکستگی امیدوارم عمل نخواد . اون پای دیگمم کبوده و زیره بغلامم کبوده بد جور . کمرمم درد میکنه اساسی ولی در کل به صورت معجزه واری زنده ام خدا رو شکر ! مهشادم حافضش برگشته فقط از ساعت ۳ بعد از ظهر تا ۳ نصفه شبو یادش نمیاد . دردم که داره دیگه به هر حال با سر خورده زمین . رضا تا دیشب تو شک بود . البته تو اون شرایط خوب کنترل کرد . حتی نگین میلرزید اونو دعوا میکرد که اروم باشه ولی این قدر شکه بود که حتی اسمه منو یادش نمیامده که به انتظامات بده . ولی شب که اومدیم کلی گریه کرده بود . اخه اینا که اون بالا نمیدونستن من چه قدر میتونم طاقت بیارم هر لحظه انتظار داشتن من پرت بشم . به بابام گفته باران اگه یکم از این دختر سوسولا بود الان مرده بود !

این چند شب ساعت ۳ بیدار میشم تا ۶ گریه میکنم دوباره می خوابم . هنوز تو شکه اون صحنه هام ٬ چیغای تو گوشم . تو شک مرگ که یک قدمی منو مهشاد اومد و رفت . تو شکه قیافه پر خونه مهشاد و .... مهشادم هیچی یادش نیست جز چند تا سکانس نا منظم از اویزون بودن من و داد زدنام .

راننده امبلانس گف این دستگاه تا حالا کشته داده . گف یه دختره همون موقع که موازی زمین میشه ول میشه و نمیتونه به اندازه تو خودشو نگه داره پرت میشه تو درختا یا یه پسره میافته چندین متر اون طرفتر و بعد ۱ سال دوندگی فقط تونستن بیمه خودشونو بگیرن و ایمنی دستگاه فرقی نکرده اصلا . گف میتونم شکایت کنم چون از نظره اینمی مشکل داره دستگاه و اینو خودشونم میدونن .

نمیتونم پامو خیلی اویزون نگه دارم چون ورم میکنه کمرمم درد میگیره بنابراین نمی تونم به مدت طولانی بشینم پای سیستم.

این شبا دلم اقاییمو می خواد . حتی اگه الان هتلم بود من نمیتونستم ببینمش . بهش احتیاج دارم به حضورش . به دستاش به ........... گف به محض اینکه بتونم بیام بیرون چه با گچ چه بی گچ بلیت میگیره میاد پیشم . بهش میگم به سرت ضربه خورده خنگ شدی . مکث میکنه میگه اقایی ِ خنگ نمی خوای  . چرا که می خوام . دوست دارم عزیزم . تو بهترین هدیه زندگیمی که میشد خدا بهم بده

بعدا نوشت : یاهوم بالا میاد سروش انِ . پی ام میدم بعد چند دقیقه :

سروش : هنوز هستی !؟

من : اره .

سروش : خوب به تخمم

سروش : من پسته می خوام

من : خوب به تخمم !

سروش : تو که تخم نداری

من : من همه چی دارم رو نکردم

سروش :!!

بی ادب بی حیا هم خودتی ! نوشتم یکم از حالو هوای مرگ بیاین بیرون ! دیدین نوشتم شبیه هیفایم چشمم زدین ! اقا گه خوردم من شبیه یانگومم اصلانم چشمام قشنگ نیست !